Verslaving aan winkelen brengt mensen ertoe te vervallen



We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Pathologisch koopgedrag met ernstige gevolgen

Winkelverslaving of pathologisch koopgedrag is een veel voorkomend fenomeen onder de volwassen bevolking in Duitsland. Zonder therapeutische hulp kunnen veel verslaafden zich niet bevrijden van hun dwangmatig consumptiegedrag en zijn er aanzienlijke psychologische, sociale en financiële problemen, meldt Dr. med. Dr. phil. Astrid Müller van de kliniek voor psychosomatiek en psychotherapie aan de Hannover Medical School (MHH) in een patiëntinformatie voor verslaafden.

Deskundigen schatten dat tussen de vijf en acht procent van de volwassenen in Duitsland een extreem risico lopen om een ​​verslaving te kopen. Ze hebben de neiging irrationele aankopen te doen, waarbij de focus niet ligt op het bezit van de goederen, maar op de aankoop zelf. Dankzij de handige winkelfaciliteiten op internet kunnen getroffenen tegenwoordig hun verslaving aan 24 uur per dag winkelen vanuit huis bevredigen, wat het aanzienlijk moeilijker kan maken om de obsessief-compulsieve stoornis onder controle te houden. Om de verslaafde te helpen biedt de MHH-psycholoog groepstherapie aan. Hierin worden de "Herkennen en wijzigen van disfunctionele gedachten, gevoelens en gedragspatronen die de koopaanvallen veroorzaken en in stand houden" evenals het vermijden van de koopaanvallen en "Een passend koopgedrag tot stand brengen" overgebracht.

Koopverslaving die vaak wordt veroorzaakt door stressvolle situaties en gevoelens Koopverslaving wordt gekenmerkt door ontspoord koopgedrag, waarbij goederen worden gekocht in de loop van regelmatige koopaanvallen zonder redelijke motivatie. De winkelwaanzin wordt vaak veroorzaakt door negatieve gevoelens en de noodzaak om af te leiden van problemen. Zo meldt 'Welt Online' over een patiënt die na de dood van haar man als gevolg van een hersentumor in 1984 voor het eerst verslaafd raakte aan winkelen. Als 29-jarige weduwe moesten de patiënten twee kleine kinderen grootbrengen en wilden ze iedereen laten zien dat het met haar en de kinderen nog steeds goed gaat. Er werden dus dure kleren gekocht voor de dochters en voor zichzelf, vrienden kregen genereuze geschenken en de patiënt ervoer echte gevoelens van geluk bij het kopen van dingen.

Kopers bezwijken onder de winkelwaanzin Betrokkene meldde dat winkelen een vergiftiging voor buitenstaanders nauwelijks te bevatten is, vergelijkbaar met een drugsreis. Haar koopverslaving bracht haar twee jaar na het overlijden van haar man voor de rechtbank, waar ze zich moest verantwoorden voor fraude. Uiteindelijk werd ze overgeplaatst naar de forensische psychiatrie, waar echter niemand haar kon helpen en ze keerde terug naar haar irrationele koopgedrag toen ze werd vrijgelaten. Maatschappelijk lijden, economische ondergang en aanzienlijke psychische klachten zijn vaak het einde van dergelijk lijden. In de loop van de koopaanvallen verbergen verslaafden mogelijke negatieve gevolgen van hun gedrag, zoals schulden, relatieproblemen, daaropvolgende depressie en angst, echter volledig. Ze bezwijken voor hun innerlijke drang om te winkelen en tijdens de aankoop is er een tijdelijke verbetering van de stemming. Net als bij drugs is dit gevoel van korte duur.

Schuldgevoelens, spijt en schaamte na het winkelen Na de aankoop of op het moment van levering van de goederen ervaren verslaafden meestal berouw en schuld, meldt de MHH-expert, Astrid Müller. De gekochte goederen worden dan 'geheim gehouden, verborgen, verontschuldigd, vaak nooit uitgepakt of opgepot'. Volgens de MHH-psycholoog lopen alle mensen die herhaaldelijk dingen kopen die ze niet nodig hebben, het risico op verslaving. Bovendien hebben veel patiënten weinig zelfvertrouwen en lijden ze meer aan andere psychische aandoeningen zoals depressie of angststoornissen, meldt de deskundige. Anders hadden de patiënten weinig gemeen. De verslaving aan winkelen is te zien bij de armen en rijken, bij promovendi en bij de laagopgeleiden, bij getraumatiseerde mensen, maar ook bij mensen met onschadelijke biografieën. Winkelverslaving wordt officieel niet geclassificeerd als een verslaving, maar als een obsessief-compulsieve stoornis, omdat volgens de International Classification of Diseases (ICD-10) alleen verslaving aan een stof wordt erkend als verslaving, maar niet als gedragsverslaving.

Gedragstherapie als uitweg voor shopaholics Een beproefde, effectieve behandelaanpak voor shopaholics is gedragstherapie zoals deze succesvol is getest in het Universitair Ziekenhuis Erlangen onder leiding van Astrid Müller enkele jaren geleden en nu ook wordt beoefend op de MHH in Hannover. Patiënten moeten leren om hun verslavingen te overwinnen in twaalf groepssessies van 90 minuten. De toe-eigening van vervangende banen maakt net zo goed deel uit van de therapie als een correct aangepast geldbeheer of het omgaan met problemen met het gevoel van eigenwaarde. Veel getroffenen vinden ook steun in een zelfhulpgroep, waar ze hun problemen kunnen delen met andere verslaafden. (fp)

Afbeelding: gnubier / Pixelio.de

Auteur en broninformatie



Video: Mark Tigchelaar: Opladen en afleiding zijn voor je brein niet hetzelfde


Opmerkingen:

  1. Khuzaymah

    Opmerkelijk, deze zeer waardevolle mening

  2. Rawls

    Bravo, geweldige gedachte

  3. Vudogal

    Excuus, niet in die sectie .....

  4. Barrett

    stoer!!! Ik wacht al heel lang op hem ...

  5. Menassah

    Well done, that's the simply excellent sentence :)

  6. Kigarisar

    Er kan eindeloos over worden gediscussieerd



Schrijf een bericht


Vorige Artikel

Gezonde vissen met gifstoffen

Volgende Artikel

Ziektekostenverzekeraars: geen fusie van de TK- en KKH-alliantie