Nanodeeltjes voor kankertherapie



We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Onderzoekers gebruiken nanodeeltjes om kanker te behandelen

Momenteel worden verschillende benaderingen onderzocht om kankertherapie met nanodeeltjes te ondersteunen. Onderzoekers gebruiken de nanodeeltjes om actieve ingrediënten rechtstreeks naar de kankercellen te transporteren, waardoor de behandeling efficiënter wordt.

De Amerikaanse wetenschappers onder leiding van Jeffrey Hrkach van het biotechnologiebedrijf BIND Biosciences Inc. in Cambridge beschrijven in het wetenschappelijke tijdschrift "Science Translational Medicine" de "ontwikkeling en klinische implementatie van polymere nanodeeltjes die het chemotherapeutische middel docetaxel bevatten voor de behandeling van patiënten met solide tumoren". Docetaxel wordt onder meer gebruikt voor de behandeling van borstkanker, bronchiaal carcinoom (longkanker), prostaatkanker, eierstokkanker en maagkanker. Met behulp van de nanodeeltjes kan het actieve ingrediënt rechtstreeks naar de kankercellen worden getransporteerd en zo de kans op succes van de behandeling aanzienlijk vergroten, melden de Amerikaanse wetenschappers.

Nanodeeltjes zijn speciaal ontworpen voor kankerbehandeling samen met onderzoekers van het Karmanos Cancer Institute in Detroit, de Harvard Medical School in Boston, het Weill Cornell Medical College in New York en de experts van het Institute of Chemical Mechanical Engineering aan het Massachusetts Institute of Technology (MIT) in Cambridge Jeffrey Hrkach onderzocht de mogelijkheden voor het gebruik van nanodeeltjes bij kankertherapie. Haar onderzoek was gericht op het gebruik van capsules van 50 nanometer, die worden gebruikt om de kankermedicatie rechtstreeks naar de tumoren te leiden. De nanodeeltjes zijn speciaal ontworpen voor het transport van de actieve ingrediënten naar de cellen, waarbij naast de grootte verschillende factoren zoals de chemische en fysische eigenschappen van de schaal, de oplosbaarheid door vet en water of andere transportparameters beïnvloed kunnen worden. De constructie van de kleine transportvoertuigen is gebaseerd op hoogtechnologische processen die pas de laatste jaren zijn ontwikkeld. De deeltjes die worden verwerkt door biotechnologiebedrijven zoals BIND zijn ongelooflijk klein (nanometer = een miljoenste millimeter), maar volgens Amerikaanse onderzoekers bieden ze veelbelovende opties voor het verbeteren van kankertherapie.

Nanodeeltjes verminderen het risico op bijwerkingen Door het kankermedicijn met behulp van de nanodeeltjes rechtstreeks naar de tumoren te transporteren, kon niet alleen de effectiviteit van de werkzame stoffen worden verbeterd, maar konden ook de ernstige bijwerkingen grotendeels worden voorkomen, legden de Amerikaanse wetenschappers uit. De nanotransportvoertuigen kunnen in principe anders worden opgebouwd om ze aan hun taken aan te passen. De nanodeeltjes die in de experimenten van Jeffrey Hrkach en collega's zijn getest, zijn ontwikkeld "uit een combinatorische bibliotheek van meer dan 100 verschillende nanodeeltjesformuleringen" met betrekking tot deeltjesgrootte, oppervlakte-eigenschappen, bindingseigenschappen, het actieve ingrediënt dat ze bevatten en hun afgifte. De nanodeeltjes zijn ontworpen om het actieve bestanddeel docetaxel naar de kankercellen te transporteren. Daartoe gaven de onderzoekers de nanovoertuigen een oppervlak waarmee ze aan de buitenkant van de kankercellen aan bepaalde eiwitten konden hechten. De docetaxel-nanodeeltjes binden zich aan een "prostaatspecifiek membraanantigeen" (PSMA), dat aanwezig is in "prostaatkankercellen en de meeste solide tumoren", schrijven Hrkach en collega's.

Kankertherapie met nanodeeltjes met succes getest Vergelijkbare procedures zijn al getest in eerdere klinische onderzoeken en lieten daar aanzienlijk succes zien, legden de Amerikaanse wetenschappers uit. De docetaxel-nanodeeltjes zelf zijn met succes gebruikt bij onder meer ratten, muizen en primaten (makaken). De onderdrukking van tumorgroei bij het gebruik van de docetaxel-nanodeeltjes duurde aanzienlijk langer dan bij de conventionele op oplosmiddel gebaseerde behandeling met docetaxel, rapporteren Jeffrey Hrkach en collega's in het artikel “Preklinische ontwikkeling en klinische vertaling van een PSMA-gericht docetaxel-nanodeeltje met een Gedifferentieerd farmacologisch profiel 'in het tijdschrift' Science Translational Medicine '. De effectiviteit van de Docetaxel-nanodeeltjes is aanzienlijk hoger, aangezien hun concentratie in het bloedplasma na 24 uur minstens 100 keer hoger was dan de Docetaxel-concentratie bij de conventionele behandeling. Het risico op bijwerkingen was echter significant lager met de Docetaxel-nanodeeltjes, aangezien deze alleen rechtstreeks op de kankercellen werken, vervolgt Hrkach.

Kankermedicijn werkt al in lage concentraties door nanodeeltjes Volgens de Amerikaanse wetenschappers is de nieuwe methode nu voor het eerst getest in een klinische studie bij mensen, waarbij in de fase I 17 mensen met tumoren en metastasen op basis van docetaxel worden onderzocht die al vele malen zijn behandeld - Nanodeeltjes werden behandeld. De werkzame stof had bij de proefpersonen al in een significant lagere concentratie gewerkt, omdat docetaxel rechtstreeks aan de tumoren werd gegeven, melden de Amerikaanse onderzoekers. Al 20 procent van de conventionele concentratie van actieve ingrediënten zou hier hetzelfde effect hebben getoond. Voor de onderzoekers zijn nanodeeltjes een veelbelovende nieuwe benadering van kankertherapie die in de toekomst een integraal onderdeel zou kunnen worden van de behandeling van tumoren. (fp)

Lees ook:
Nanodeeltjes beïnvloeden de ijzeropname in de darm
Gecamoufleerde nanodeeltjes tegen kanker
Thermotherapie: met hitte tegen kanker

Auteur en broninformatie


Video: Bestraling


Vorige Artikel

Studie: met of zonder kind: stress is stress

Volgende Artikel

Naturopathische praktijk Lutter